คมชัดลึก :ช่วง 2 สัปดาห์ก่อน ผมมีโอกาสไปเยือนเชียงรายอีกครั้ง คราวนี้ วิทยา ตุมรสุนทร
กรรมการบริหารวงบีเอสโอ หรือวงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพฯ ชวนให้ไปสังเกตการณ์
ถึงความก้าวหน้าของวงดนตรีเยาวชนที่นั่น
แต่เอาเข้าจริงๆ การเดินทางไปถึงก่อนเวลาแสดง 1-2 วัน ทำให้มีโอกาสชมการซ้อมของวงหลายครั้ง
ได้สัมผัสถึงเบื้องหลังความเป็นมาของกิจกรรม เมื่อผนวกด้วยการพูดคุยกับอาจารย์ผู้ฝึกสอนและเหล่าสมาชิกในวง
ทำให้พบว่าการเกิดขึ้นของวงดนตรีวงนี้ยังมีแง่มุมน่าสนใจอื่นๆ หลายประการด้วยกัน และน่าจะเป็นจุดเริ่มต้นของ
โครงการดีๆ ที่จังหวัดอื่นนำไปสานต่อได้
ข้อสังเกตแรก วงออร์เคสตรา เยาวชน เชียงราย เป็นการจัดตั้งโดยเอกชนล้วนๆ และยังดำเนินการแบบ
ปัจเจกบุคคล อยู่มาก โดยไม่มีภาครัฐเข้ามาเกี่ยวข้องเลย
เริ่มต้นจาก อ.ปรเมศวร์ เลิศเกษม มหาบัณฑิตด้านเอ็มบีเอ (ไฟแนนซ์) ซึ่งมีพื้นฐานการเล่นไวโอลิน
ได้ตั้งศูนย์สอนไวโอลินขึ้นที่บ้านในย่านเกาะลอย
ผ่านมา 10 ปี มีนักเรียนในจังหวัดสนใจมาเรียนไวโอลินกับครูปรเมศวร์จำนวนหลายร้อยคน นั่นจึงเป็นที่มาของ
การหาแนวทางพัฒนาวงเครื่องสายขึ้น โดยมีการเพิ่มเครื่องดนตรีอื่นๆ ในกลุ่มตระกูลเครื่องสาย
เช่น วิโอลา เชลโล และดับเบิลเบส เป็นต้น
ในเวลาเดียวกัน อ.ปรเมศวร์ ยังได้ใช้ความรู้ในด้านการบริหารจัดการธุรกิจ เพื่อทำให้การรวมตัวของวง
มีลักษณะต่อเนื่องและยั่งยืน เช่น ขายเครื่องดนตรีให้แก่ผู้สนใจเรียน และเก็บค่าเล่าเรียนแต่น้อย
ส่วนตัวผม ไม่ทราบถึง ส่วนต่าง หรือ กำไร ที่ อ.ปรเมศวร์ ได้รับจากการขายเครื่องดนตรี ประเมินว่าน่าพออยู่ได้
แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้น คือความรักที่เด็กๆ และผู้ปกครองมีต่อครูไวโอลินคนนี้ มีมากเกินกว่าจะเป็นความสัมพันธ์
ระหว่างลูกค้ากับพ่อค้า
ข้อดีของการรวมตัวของ วงเครื่องสาย วงนี้ ซึ่งเกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ คือแหล่งรวมกิจกรรมดนตรีที่มีคุณค่า
ทำให้เยาวชนใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ และเป็นกระบวนการสร้างความรักในเสียงดนตรีไปโดยปริยาย
อย่างน้อยๆ พ่อแม่หลายคนสบายใจเมื่อลูกๆ มาเรียนดนตรีหรือคลุกคลีที่บ้าน อ.ปรเมศวร์ ไม่ได้ไปมั่วสุมที่อื่น
ทว่า การจัดตั้งวงเครื่องสายให้เข้าถึง อุดมคติ ไม่ใช่เรื่องง่าย ลำพัง อ.ปรเมศวร์ ท่านเดียวไม่น่าจะสามารถ
ถ่ายทอดได้ในทุกเรื่อง
ดังนั้น ในระยะปานกลางและระยะยาว ที่นี่ย่อมต้องการการแลกเปลี่ยนและการเรียนรู้จากผู้มีประสบการณ์
ทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ ทั้งในเรื่องของการสอน การอบรมเชิงปฏิบัติการ ฯลฯ
ที่ผ่านมา มีอาจารย์ชาวไทยและชาวต่างประเทศมาสนับสนุนกิจกรรมของวงซีวายโอนี้เป็นระยะๆ
โดยไม่มุ่งหวังสิ่งตอบแทน บางคนถึงขนาดจัดการพานักเรียนไวโอลินที่มีแววบางคนไปเปิดหูเปิดตา
ในต่างแดนเลยด้วยซ้ำ
แนวทางของวงที่พัฒนาต่อไป จึงขึ้นอยู่กับลักษณะเงื่อนไขการดำรงอยู่ และการเปิดรับความช่วยเหลือจาก
ภายนอกว่าจะเป็นเช่นใด และอะไรบ้างที่สมควรพัฒนาขึ้นมาเป็น มาตรฐานเบื้องต้น
โจทย์ใหญ่จึงอยู่ที่นับจากนี้ อ.ปรเมศวร์ จะเลือกจังหวะก้าวของวงต่อไปอย่างไร
คอนเสิร์ตค่ำวันนั้น วงออร์เคสตรา เยาวชน เชียงราย บรรเลงบทเพลงเรียบง่าย หลายเพลงสร้างความสุขใจ
ให้แก่ผู้ฟังโดยทั่วหน้า แต่บางเพลงยังต้องการการปรับปรุงแก้ไขให้ดีขึ้น
ผมฟังเพลงจากการบรรเลงของเด็กๆ พร้อมกับนึกฝันว่า คงจะดีไม่น้อย หากเรามีวงดนตรีแบบนี้เกิดขึ้นในทุกๆ จังหวัดทั่วไทย
"อนันต์ ลือประดิษฐ์"
- เริ่มก่อตั้งครั้งแรกที่โรงเรียนสามัคคีวิทยาคม เมื่อปี พ.ศ. 2543 จำนวนนักเรียนไวโอลินในปีแรก 45 คน ปัจจุบันถือว่าเป็นวงสตริงออร์เคสตราที่ใหญ่ที่สุดในภาคเหนือมีจำนวนนักเรียนในวงทั้งสิ้น 110 คน- ในปีถัดมา 2544 โรงเรียนจุฬาภรณ์ราชวิทยาลัยและโรงเรียนเชียงรายวิทยาคมได้จัดตั้งวงสตริงออร์เคสตราขึ้น โดยโรงเรียนจุฬาภรณ์เริ่มแรกมีนักเรียน 18 คนและโรงเรียนเชียงรายวิทยาคมมี 15 คน ปัจจุบันโรงเรียน จุฬาภรณ์มีนักเรียนไวโอลินทั้งสิ้น 60 คนและโรงเรียนเชียงรายวิทยาคม 30 คน
